Naar de inhoud
Tas (0)
Leon Pragt, oprichter van Saint Dutch, in een lichtblauw overhemd met gekruiste armen, glimlachend in een bosrijke omgeving.

Het verhaal

Het verhaal achter Saint Dutch

Van succes dat leeg voelde naar een sweater die langzaam mag zijn.

I Het ging goed

Ik had alles waar je succes op plakt.

Een IT-bedrijf dat goed liep. Een gezin. Ik ging mee in de stroom die veel dertigers voelen: presteren, werken, verdienen en doorgaan. Het hoorde zo, en het ging goed.

Je agenda zit vol. Je hoofd zit vol. En ergens onderweg raak je jezelf een beetje kwijt.

Overal om je heen is ruis: social media, reclames, trends. Iedereen roept, iedereen laat zien, iedereen wil iets van je. En het is verleidelijk om mee te gaan. Kasten vulden zich met dingen die niets meer vertelden. Alles werd méér, maar voelde steeds minder.

Druk zijn is geen identiteit.

Twee mannen in een zwarte en een lichtgrijze sweater lopen naar de camera over een brede laan met bomen.

Ruis went. Tot het knelt.

II Het harnas

Ik zat klem in een harnas dat steeds minder comfortabel zat.

Mijn werk, dat goed ging, gaf steeds minder voldoening. Vanbuiten leek alles in orde; vanbinnen was ik vooral aan het bijhouden.

Je moet nogal wat, als man vandaag de dag. Sterk zijn. Gevoelig zijn. Zichtbaar zijn, maar ook niet té. Maar wie leert je om te dragen wat écht bij je past?

Je hebt rust nodig om op te laden. Om weer te voelen wie je bent.

Ik had op een gegeven moment het gevoel dat ik vanbuiten iets moest zijn wat ik vanbinnen niet altijd voelde. En dat schuurt.

Rust leek iets dat je moest verdienen. Pas als alles af is. Maar dat is onzin. Je bent geen machine.

Op een gegeven moment ging het niet meer.

III Stilstaan

Tot mijn lijf me dwong om stil te staan.

De wereld vraagt steeds meer. En we gaan mee, want zo werkt het nu eenmaal. Tot je op een dag voelt: dit is niet vol te houden.

Een relatiebreuk maakte mijn privéleven op slag anders. Alles bij elkaar leidde tot een burn-out.

Er was een moment waarop ik voelde: dit kan zo niet langer. Niet omdat ik zwak was, maar omdat ik scherp genoeg was om te voelen dat er kracht zit in een ander ritme.

Rust is geen stilstand. Het is richting.

Rust is geen luxe. Rust is nodig. Voor mij is rust sindsdien geen pauze meer, maar onderdeel van de dag.

Ik dacht aan een boek.

IV Geen boek

Een boek? Die zijn er al meer dan genoeg.

Je hoeft niet harder te roepen. Je mag ook gewoon goed staan.

“We leven in een wereld waar we steeds drukker en sneller en meer moeten. En juist vanuit die frustratie is Saint Dutch ontstaan.”

Leon Pragt, oprichter. 18 seconden, met geluid.

Ik wilde erover vertellen, het delen, er een omslag in maken. Een boek lag voor de hand.

Dus ontstond iets anders: een kledinglijn die ingaat tegen de snelheid van het leven. Tijdloos, weloverwogen, bewust.

Het is een merk, ja: we maken truien. Maar het gaat niet over mode. Het gaat over kiezen wat klopt. Een manier van kijken. Van leven. Van dragen.

Het begon met schrappen.

V Schrappen

Toen ben ik gaan schrappen. In mijn dag, mijn hoofd, mijn kledingkast.

Want wat je draagt, dat doet iets. Je trekt iets aan, en daarmee kies je ook een beetje hoe je je opstelt.

Man in een zwarte sweater schrijft glimlachend in een notitieboek aan een kleine ronde tafel bij het raam van een café.
Aan een cafétafel, schrijvend.

Soms trek je iets aan om jezelf te verstoppen. Soms juist om jezelf te laten zien. Voor mij is kleding geen kostuum. Het is geen rol. Het is energie.

Elke ochtend trekken we rollen aan. Vader. Leider. Partner. Collega. En ergens daartussen vergeten we soms te voelen: klopt wat ik draag nog wel met wie ik ben?

Een trui die niet schreeuwt. Maar wel staat. Geen gedoe. Geen schreeuwerige logo’s. Gewoon goed.

Voor mij is een goede trui een soort harnas. Niet om je achter te verschuilen, maar om stevig te staan in wie je bent. Iets wat niet knelt, niet afleidt. Een trui die je draagt als je geen rol hoeft te spelen.

En dan: hoeveel is genoeg?

VI Klein houden

Niet omdat we exclusief willen zijn, maar omdat we het klein willen houden.

Per editie maken we nooit meer dan 500. Soms minder. Want als je te veel maakt, verlies je het overzicht. Verlies je het gevoel dat het ergens over gaat.

Dus maken we minder, zodat we beter kunnen maken. Geen restpartijen, geen uitverkooprekken. Is een editie op, dan komt hij niet terug.

Omdat 500 genoeg is.

Beperking dwingt tot precisie. Elke draad, elke naad, elke verpakking krijgt de ruimte om goed te zijn. Geen haast.

Elke sweater krijgt na betaling een eigen nummer, nooit hoger dan 500. Zo weet je dat hij niet zomaar van een rek is getrokken. Dit is bewust gekozen. Door ons, en door jou.

Zo staat Saint Dutch er nu voor.

VII Waar we nu staan

Een klein Nederlands merk. Gemaakt in İzmir, verzonden vanuit Utrecht.

We maken sweaters van 100% biologisch katoen, french terry van 350 gram per vierkante meter, vanbinnen geborsteld.

Twee handen houden een geel meetlint langs een donkere sweater die plat op een witte tafel ligt.
Het opmeten van een EREBOS.

Elke editie krijgt een naam met een oorsprong. Origin, waar het begon. Aion, het Griekse woord voor eeuwigheid: wat niet verandert, ook als alles om je heen dat wel doet. Erebos, het donker, als plek waar je jezelf terugvindt. Pharos, de vuurtoren: licht dat leidt.

We zijn nog klein. Wat de eerste dragers vinden, staat op Trustpilot (opent in een nieuw tabblad). En voor mij is dit een stukje zingeving waar ik naar zocht, in een drukke en steeds gekker wordende wereld.

Tot slot

Als je daar iets in herkent, dan ben je wat mij betreft al een Saint.

Bekijk de edities Lees het journal